W pociągu relacji Katowice - Kraków, w okolicach Krzeszowic zdarzyła się awaria. Nagle zerwał się przewód wysokiego napięcia - siedziałam akurat w wagonie, w którym to się stało. Kabel strzelający iskrami zaczął obijać się o pociąg i pootwierane okna. Pasażerowie w popłochu uciekali miedzy iskrami. Pociąg nie zatrzymał się i nikt nawet nie przyszedł sprawdzić, czy wszyscy są cali i zdrowi. Jedna osoba miała poważny krwotok z nosa i nikt z obsługi nie pojawił się i nie udzielił pomocy. Pociąg z przerażonymi pasażerami, wydając dźwięki, jakby miał się zaraz rozpaść, dojechał na stację Krakow Główny i tam też nikt się nie pojawił, żeby sprawdzić, czy nikomu nic się nie stało.

Dnia 9 lipca 2008 roku, jechałam ze Szczecina do Poznania pociągiem. Wcześniej oczywiście udałam się na Dworzec PKP do kas biletowych. Na dworcu były czynne 3 kasy, chociaż było ich tam więcej. Ustawiłam się w kolejce, przede mną stała jedna kobieta, a druga była w tym czasie obsługiwana przez panią kasjerkę. Minęło 40 minut zanim przyszła moja kolej. Gdy podeszłam do okienka, kasjerka, kobieta w wieku około 40 lat, opryskliwym tonem powiedziała mi, że właśnie zamyka kasę. Oburzona zaprotestowałam, że czekam już całe 40 minut i musi mnie obsłużyć. Poprosiłam o bilet szkolny w II klasie do Poznania. Pani kasjerka, klnąc pod nosem wydrukowała mi bilet do Poznania, ale w I klasie, oczywiście droższy. Grzecznie zwróciłam pani kasjerce uwagę, że się pomyliła, ponieważ prosiłam o bilet w II klasie. Pani kasjerka w tym momencie zaczęła na mnie krzyczeć, twierdząc, że robię sobie z niej żarty i że nic nie wspomniałam o II klasie. Po raz drugi powtórzyłam jaki bilet chcę zakupić i w końcu go otrzymałam. Oczywiście podczas tej transakcji nie zostałam ani powitana ani pożegnana.